Ekspozycja na światło słoneczne negatywnie wpływa na okres żywotności tworzyw sztucznych. Promieniowanie UV powoduje rozpad wiązań chemicznych w strukturze polimerów. Proces ten prowadzi do pękania, kredowania powierzchni, blaknięcia kolorów oraz pogorszenia właściwości mechanicznych, takich jak wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie przy zerwaniu czy odporność na rozdzieranie. Stabilizatory UV spowalniają ten proces degradacji. W przypadku produktów wymagających dłuższej żywotności stabilizatory UV dodawane są zarówno do przędzy, jak i do warstwy laminatu już na etapie produkcji.

Stabilizatory UV stosowane w tworzywach sztucznych działają zazwyczaj poprzez pochłanianie promieniowania ultrafioletowego i przekształcanie jego energii w niewielkie ilości ciepła. Zastosowane substancje chemiczne są zbliżone do tych wykorzystywanych w kremach przeciwsłonecznych, które chronią skórę przed poparzeniami słonecznymi. Promieniowanie słoneczne mierzy się w kilo Langley (kLy) na rok – dane te są opracowywanedla poszczególnych regionów na całym świecie.

Wszystkie nasze produkty zawierające stabilizatory UV posiadają orientacyjną wartość kLy, która pozwala określić przewidywany okres trwałości produktu w normalnych warunkach użytkowania. Zakłada się, że po upływie czasu odpowiadającego danej wartości produkt zachowa co najmniej 50% swojej pierwotnej wytrzymałości. Należy pamiętać, że wartości te mają wyłącznie charakter orientacyjny, ponieważ na rzeczywisty wynik trwałości produktu wpływa wiele czynników, takich jak zachmurzenie, wilgotność powietrza, odbicie promieniowania od śniegu czy wysokość nad poziomem morza.